ساحل نشین اشک

بـــــــازم زنــــ ــ ـــدگــــــــــــــــــــــــ ـــــ ـــــی

بازم نفــــ ــ ـس می کشم

بازم این قلـــــــــب لعنتی داره کار می کنه

بازم آدمــ ــــا دارن منو می بینــــــ ــن

بازم نـــــــــ ــــــــــــ ــــگاه

بازم عــــ ـــذاب ...بازم عذاب یه عشــــ ــــق

بازم تـــ ــــاوان بازم تاوان عـــــــ ـــــــاشق بودن

بازم نــــــــــــ ـــــــــــاله ناله انتظار

بازم هـــــــ ــــــــــــ ــــــــــجران

بازم زجـــــــ ـــــــــه و بازم اشـــــــ ـــــــــک

بازم تنــــــــــ ـــــــــــــهایـــــــــــ ــــــــی

بازم صــــــــــــ ـــــــــــدای خودت

فریـــــــــ ــــاد بازم آه

كاش در دهكده عشق فراواني بود

توي بازار صداقت كمي ارزاني بود

كاش اگر گاه كمي لطف به هم مي كرديم

مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

مثل حافظ كه پر از معجزه و الهام است

كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود

دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم

راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

..............

                                         در خواست  از خدا شجاعت است

اگر برآورده شود رحمت است

                                           اگر بر آورده نشود حکمت است

                           امام علی (ع)

درد دل خواهم گفت...بي هيچ كلامي . گوش خواهم داد ....بي هيچ سخني .

در آغوشت خواهم گريست...بي آنكه حس كني . در تو ذوب خواهم شد...

بي هيچ حرارتي . اين گونه شايد احساسم نميرد.

آنقدر باورت دارم که اگر بگویی

باران!

خیس میشوم از نم صدایت

بارانی به وسعت مهربانی

برای باتو بودن از تو سرودن

نسیم خیالم با بوی نم بارون امیخته می گردد

خوش بحال سبزه ها که عیدی خود را زودتر از موعد می گیرند

وشقایقان چه دلشادند که شبنم را فقط از ان خود می دانند.

هر قطر ای که از باران می چکد نشان دهنده ان ست که خدا هست

هنوز امیدی برای با تو بودن است

وقتی صدای بارون می پیچه تو وجودم

لبریز از تو میشوم

خالی تر از هم غمی هم راز باد می شوم

می شم خود بارون تو عمق اسمونها

ارامشی دو چندان وجودم را می گیره

قطره قطره وجودم اب می شه مث خود بارون

می شم همصدای اب

می زنم شرشر بر این دشت بی پروا

دلخوشم به اینکه من تورو دارم

یا علی موسی الرضا منم خراب وویرونت

منم اون عاشق سرگردون اون ناز نگات

یاعلی موسی الرضا منم غریب و بیکسم

تویی که درد منو خوب میدونی

تویی که با مهربونی کسی رو از خودت نمی رونی دلها را شفا می ده

کی مث امام الرضا این همه با کرامته

خوبی هاش تا اوج بی نهایته

کس مث امام الرضا غریبا رو پناه میده

یا علی موسی الرضا ای ضامن اهو۰ تا کی صبوری بکنم

تو دعا کن که اقا این انتظار تموم بشه.

نکنه اقا زاده رو نبینم امیدم نا امید بشه

نکنه گنبد طلاتو وشبنم امیدم نا امید بشه

کی مث امام رضا دلش دریاسه

غم غصه اش مث موج های طوفانیه

ای علی موسی الرضا نکنه منو از خودت دور بکنی

چشمامو خون بکنی قلبمو ویرون بکنی

امام رضا من اون شیدای تو

تو همون ماه دل انگیز شب تار منی

من اون بنده خطا کار خدام

تو بشو ضامن من پیش اون رازق هستی

درد دل خواهم گفت...بي هيچ كلامي . گوش خواهم داد ....بي هيچ سخني .

در آغوشت خواهم گريست...بي آنكه حس كني . در تو ذوب خواهم شد...

بي هيچ حرارتي . اين گونه شايد احساسم نميرد.

باز مستی سردهید ای عاشقان     در خیالم با که میگویم سخن

ای دل مجنون چه می خواهی زمن

لیلی و مجنون فقط افسانه بود      اه مجنون این دل دیوانه بود

بعداز این بر او نیم عاشقتبار     نیست با این بیستون ها هیچ کار

کاش میدانستم این را بیشتر       هر که عشقش بیش دردش بیشتر

 ذلت است

كاش در دهكده عشق فراواني بود

توي بازار صداقت كمي ارزاني بود

كاش اگر گاه كمي لطف به هم مي كرديم

مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود

مثل حافظ كه پر از معجزه و الهام است

كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود

دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم

راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

..............

                                         در خواست  از خدا شجاعت است

اگر برآورده شود رحمت است

                                           اگر بر آورده نشود حکمت است

                           امام علی (ع)